Van de week had ik avonddienst op de afdeling geriatrie in het ziekenhuis. Ik had de zorg voor een cliënt, laten we hem meneer De Vree noemen. Meneer De Vree lag al een week bij ons op de afdeling. Voor mij was dit de eerste kennismaking met hem. Ik stelde me aan het begin van de dienst voor en raakte met hem in gesprek. Hij vertelde me vrij snel over zijn vrouw die hij drie jaar geleden verloren had. Ik dacht dat hij bedoelde dat zijn vrouw overleden was. Hij reikte me een envelop aan van een organisatie voor ouderenzorg die ik kende uit de buurt. ‘Kijk’ zei hij, ‘deze heb ik vandaag van mijn vrouw gekregen.’ Hij vertelde het en de tranen schoten in zijn ogen. Even snapte ik het niet, hij zei toch net dat zijn vrouw overleden was? Ik pakte de envelop aan en vroeg of ik die mocht openmaken. In de envelop zat een kaart met een soort poeziealbum plaatjes daarop geplakt. ‘Deze heeft mijn vrouw gemaakt’ vertelde hij. ‘Lees de achterkant maar eens.’ Daarop stond in een kriebelig handschrift maar nog duidelijk leesbaar dat ze hem beterschap wenst en dat ze hem mist. Meneer De Vree legde uit dat zijn vrouw dementie heeft en sinds kort in het verpleeghuis woont. Dus dat bedoelde hij met drie jaar geleden verloren hebben. Zijn vrouw had toen de diagnose dementie gekregen. Sindsdien is hij zijn vrouw kwijt en is hij mantelzorger geworden. Hij vertelde dat hij haar zo lang mogelijk thuis heeft verzorgd. Maar dat was zo zwaar! Het ging niet meer zegt hij weer met tranen in de ogen. ‘Ik heb haar moeten laten opnemen. Maar ik heb daar nog steeds gemengde gevoelens over. Daarom zoek ik haar elke dag op. Ik sla geen dag over ook al ligt er nog zo’n dik pak sneeuw. Maar nu ben ik dus al een week niet meer bij haar geweest. Ik voel me daar zo schuldig over!’

De situatie van meneer De Vree geeft een inkijkje in de gevoelens die mantelzorgers hebben van mensen met dementie. Het was zo toevallig dat ik deze dienst meneer De Vree ontmoette. Ik had namelijk net die ochtend voor ik ging werken in het nieuwe boek van Anniek Kramer gelezen. Het boek heeft de titel Steun en troost bij dementie. Voor dit boek heeft ze interviews gehouden met partners en kinderen van mensen met dementie. Ze heeft openhartig met deze mensen gepraat over gevoelens van schuld, schaamte en spijt. Ook heeft ze hen gevraagd waar zij troost uit halen. Voor het tweede deel van het boek heeft ze gesprekken gevoerd met zorgprofessionals. Aan hen heeft ze gevraagd wat zij tegenkomen aan gevoelens bij mantelzorgers en wat zij daarin kunnen betekenen.

Het boek van Anniek leest lekker weg. Ik denk dat het voor mensen die iemand met dementie in hun omgeving hebben veel herkenning zal bieden. Daarbij geldt gedeelde smart is halve smart. Het is vaak prettig om te lezen dat anderen ook tegen situaties aanlopen waarbij je je schaamt voor je vader, moeder of partner. Bijvoorbeeld een dochter die vertelde hoe haar moeder het kunstgebit uit haar mond haalde tijdens een etentje en het begon af te likken. Of een partner die op straat luidt begon te roepen dat de vrouw die voor hen liep dikke benen heeft. Er was ook een partner die vertelde hoe ze zich aan de buitenwereld moest verdedigen. Ze vroegen haar waarom ze geen tweepersoons kamer in het verpleeghuis had geregeld. Maar zij was toch niet hulpbehoevend!

Een zorgprofessional legde aan Anniek uit wat zij tegenkomt aan schuldgevoelens. Ze gaf als voorbeeld dat een partner moest verbieden dat haar man nog zou auto rijden. Hij werd een gevaar op de weg. Maar als ze er wat van zei dan werd hij laaiend. Daarom had ze de autosleutels verstopt maar tegelijk voelde zij zich daar enorm schuldig over. Als zorgverlener kun je dezen schuldgevoelens niet wegnemen. Het heeft tijd nodig om deze gevoelens minder te laten worden. Zo lees ik in het boek. Ik had meneer De Vree dus niet kunnen helpen zich minder schuldig te voelen nu hij in het ziekenhuis ligt. Natuurlijk kan hij daar niks aan doen en zal hij zelf rationeel dat ook wel inzien. Dit gevoel is er nu eenmaal en dat moet meneer De Vree eerst toelaten voordat het minder kan worden.

Wil je meer lezen? Je kunt het boek ‘Steun en troost bij dementie‘ nu bestellen via bol.com of uitgeverij Elikser.

Vond je dit blog interessant? Wordt een volger van Krachtig Ouder. Ik houd je op de hoogte van nieuwe blogs én je ontvangt mijn magazine Florence, e-health gratis. Dat doe je door hieronder je e-mail adres in te vullen.

(Visited 255 times, 1 visits today)